Tijd voor ???

Vandaag de dag lijkt het afleggen van verantwoording voor wat ik doe bijna belangrijker is dan wat ik dus doe... Contactjournaals, veiligheidslijsten, plannen van aanpak en de evaluaties daarvan. Als je niet wil vervallen in knullig plak- en knipwerk kan je er erg druk mee zijn.
De problematiek waarmee we te maken hebben is ondertussen steeds complexer. Hulpverlening die wordt geboden richt zich vaak maar op een deel van het probleem, dus hebben we te maken met een veelvoud aan hulpverleners. Die allemaal wel eens ziek zijn, vakantie hebben, vaak parttime werken etc. Maar wij moeten zorgen dat de onderlinge afstemming voldoende is, dat er geen hiaten in de zorg zijn en dat doelen behaald worden. Een spin in een web wordt vaak gezegd. Naar mijn gevoel is het bijna altijd een web op een winderige plek, aan een kant vast aan een deur die ieder moment open kan gaan. Hoe kan ik het instant houden?
We staan iedere keer weer voor keuzes. Vaak onder tijdsdruk.
Vandaag gaat het om een omgangsregeling tussen vader en kind dat is stop gezet. Ik moet er wat van vinden voordat er een kort geding wordt gestart. Maar ik heb niet alle informatie. En een volle agenda. Wanneer heb ik tijd om de nodige informatie te verzamelen? 
Morgen moeten er stukken naar de rechtbank. Vandaag kwam ik eindelijk toe aan het schrijven ervan. Maar ik ben zo laat dat ik mijn cliënten niet eens de stukken kon laten lezen voordat ik het ga versturen aan de rechtbank.
Een meisje van 16 dat ik begeleid twijfelt of ze misschien tijdelijk even ergens anders zal gaan logeren. Thuis is er mega veel aan de hand. Ze vindt geen rust meer en reageert erop met spijbelen en verbale agressie. Natuurlijk moet de focus liggen op het verbeteren van die thuissituatie, maar dat zal tijd nodig hebben. Ik gun haar nu rust. Ik wil dit rustig met haar bespreken en misschien eens gaan kijken naar opvangadressen... Als ik er tijd voor had.

Ik heb de tijd niet. Ik moet teveel. Ik maak me zorgen over mn cliënten,  maar ondertussen ook over mn eigen gezondheid. Ik maak me zorgen over rechtzaken, klachtenprocedures of misschien tuchtrecht-zaken. Prioriteiten,  urgente zaken of crisissituaties.  Waar moet ik beginnen, hoe hou ik mezelf overeind?

Rollen maar

Thuis voel ik me vaak huishoudster, kok, klimpaal, pakezel en veel meer.

Op mn werk komen daar totaal nieuwe rollen bij.

Vandaag was ik:

Griffier; de Griffie van de rechtbank belde of ik ouders en pleegouders wilde informeren over een zitting omdat zij erg laat was met het versturen van de uitnodigingen.

Rechercheur: Er klopt iets niet. De verhalen van een pupil en haar moeder over een weekend dat het meisje bij een tante was, spreken elkaar tegen. Wat is waar? En waarom willen ze dat ik die waarheid niet hoor? 

Pleegzorgwerker: Besloten is een bezoekregeling van een meisje van 4 jaar met haar vader uit te gaan breiden. Ik licht ouders en pleegouders in. Ik loop tegen veel verzet van pleegouders aan, omdat deze bezoeken, naar hun mening, niet passen in het volle weekprogramma van het meisje. Ik moet hard werken om pleegouders uit te leggen dat het contact van het meisje met haar vader op dit moment echt voorrang moet krijgen op de speelafspraakjes met vriendinnetjes.

Kleuterjuf (of toch scheidsrechter?): Voor de zoveelste keer melden gescheiden ouders zich bij mij omdat ze er niet uit komen met elkaar. Ik leg (zeker niet voor de eerste keer) uit dat hun kinderen er last van hebben dat zij een conflict met elkaar hebben. Ik kan dan wel het nemen van de besluiten voor ouders overnemen, maar daarmee is het conflict niet opgelost. Ik stimuleer beide om op zoek gaan naar een manier om wel tot een oplossing te komen. Daarvoor zal iemand waarschijnlijk iets moeten toegeven aan de ander. Ze weigeren beide, want zijn van mening dat zij altijd degene zijn die zich moet aanpassen. Nu moet de ander dat maar eens doen. 

Administratief medewerker: Alle relevante e-mails die binnenkomen en verzonden worden moeten worden geknipt en geplakt in ons computersysteem, inclusief bijlagen. Van ieder (telefonisch) gesprek moet een verslag worden gemaakt in ons systeem. 

Aanklager: Bij een pupil waarvoor wij de voogdij uitvoeren blijkt een (slechte) tattoo te zijn gezet door een asociale vader van een vriendje, zonder onze toestemming. Hij heeft hem ook onderdak geboden toen hij was weggelopen en heeft ons, ondanks dat hij wist dat wij de voogdij dragen en ons zorgen maakten, niet ingelicht. Ik doe aangifte van onttrekking aan het gezag en van verminking.

Als ik naar mij agenda van morgen kijk dan kan ik me gaan voorbereiden op de rol van

Chauffeur: Ik ga samen met een moeder naar een bespreking over haar dochter die in een instelling in Apeldoorn verblijft. Moeder is niet in staat om zelfstandig te reizen, dus rijdt ze met me mee. Voor mij meteen gelegenheid om met haar bij te praten over de situatie van haar dochter.

Coördinator: In de bespreking zitten verschillende hulpverleners bij elkaar. Voor mij is het belangrijk om te weten wie wat doet/waarvoor verantwoordelijk is, om hiaten of overlappingen in de hulpverlening te herkennen en de hulpverlening zo goed mogelijk op elkaar af te stemmen. Daarnaast de doelen van de ondertoezichtstelling goed in het oog te houden en ieder te blijven wijzen op de verantwoordelijkheid met betrekking tot de veiligheid van het kind.

Collega / adviseur: In een teamvergadering bespreken we met de teamleden de situaties waarin belangrijke beslissingen moeten worden genomen. Veel luisteren, doorvragen en steeds weer overwegen welke beslissing uiteindelijk het meest in het belang is van de veiligheid en de ontwikkeling van het kind. Advies geven is hierin eigenlijk het delen van ervaringen en het analyseren van het dilemma.

Jurist: Ik ga met een vader bespreken wat hij kan doen om het gezag over zijn kind te krijgen.

En overmorgen? Ik weet zeker dat er dan weer nieuwe rollen gevonden worden. Wat is mijn vak toch heerlijk veelzijdig!